Recenzje - powieści obyczajowe

„Dusza granicy” Matteo Righetto

  • Matteo Righetto
  • Tytuł: Dusza granicy
  • Autor: Matteo Righetto
  • Tłumaczenie: Tomasz Kwiecień
  • Wyd. Smak Słowa 2019
  • Stron: 222

Matteo Righetto jest włoskim pisarzem, który ma już na koncie kilka znaczących powieści literackich. W swoich książkach przywiązuje on dużą wagę do opisów przyrody oraz wizji człowieka żyjącego w zgodzie z naturą, czującego wobec niej szacunek i będącego jednocześnie jej nieodzownym elementem.

Dzisiaj chciałabym Wam opowiedzieć o pierwszej części „Trylogii Ojczyzny” napisanej przez Righetto, książce niezwykłej pod wieloma względami, która ogromnie mi się podobała i już czekam na kolejne tomy tej serii. Druga część ma się ukazać w październiku tego roku nakładem wydawnictwa Smak Słowa.

Matteo Righetto

Dusza Granicy”, bo taki ma tytuł pierwszy tom trylogii, to opowieść o rodzinie De Boerów. Mieszkają oni w ubogiej chacie na zboczu rzeki we włoskiej Nevadzie pod koniec XIX wieku. Na niewielkich poletkach zwanych masiere uprawiają tytoń. Zajmują się tym od pokoleń, a tytoń który tu rośnie jest tak dobry, jak żaden inny. Głową rodziny jest Augusto. Razem z żoną Agnese mają troje dzieci: Jole, Antonię i Sergia. Życie całej piątki jest bardzo trudne. Wszyscy pomagają przy uprawie roślin, co wiąże się z ciężką, fizyczną pracą. Pieniędzy wciąż brakuje, dlatego i z jedzeniem u nich krucho. Rodzice robią co mogą, aby zapewnić dzieciom podstawowe warunki do życia. Bardzo je oboje kochają. Nikt się tu jednak nie skarży. Rytm kolejnych dni wyznacza wstające i gasnące słońce. Mijają lata, a Augusto, który czuje się odpowiedzialny za rodzinę, postanawia w końcu zrobić coś, by choć trochę poprawić jej byt. Zaczyna nielegalnie przemycać tytoń przez granicę do Austrii. Droga, którą pokonuje jest bardzo niebezpieczna. Prowadzi przez lasy i strome zbocza gór, które wydają się nie do przebycia. Augusto jednak daje sobie radę. Las zdaje się z nim rozmawiać, a dzikie zwierzęta go omijają. Kolejne wyprawy poprawiają nieco sytuację rodziny, a gdy Jole kończy 15 lat wyrusza w niebezpieczną wędrówkę wraz z ojcem, by nauczyć się pokonywania ryzykownej trasy i móc pomagać w przemycie. Oboje są niezwykle ostrożni. Gdyby złapała ich straż graniczna, mogliby zostać rozstrzelani. Dla Jole ta podróż, to symboliczne wejście w dorosłość.

Augusto kontynuuje szmuglowanie tytoniu, ale z jednej z takich wypraw nie wraca. Wszelki słuch o nim ginie. Agnese z dziećmi ledwo daje sobie radę i pewnego dnia Jole postanawia iść w ślady ojca. Sama wyrusza z ukrytą kontrabandą pokonując trasę, którą pokazał jej wcześniej Augusto. Z tej wędrówki Jole jednak nie powróci już taka sama. Będzie musiała walczyć o przetrwanie. To co przeżyje, odciśnie piętno na całym jej życiu. Sprawi, że 18-letnia dziewczyna stanie się dojrzałą kobietą z bagażem przerażających doświadczeń.

Matteo Righetto

Dusza Granicy” to przede wszystkim książka napisana pięknym, poetyckim, niezwykle obrazowym językiem. Rozdziały są bardzo krótkie, a dialogów właściwie nie ma. Autor przepięknie opisuje przyrodę i krajobrazy wokół. Człowiek, który kocha otaczający świat, szanuje potęgę natury, może czerpać z niej siłę. Jeżeli z nią walczy, stawia się na z góry przegranej pozycji.

Bohaterowie powieści w prostych, pięknych słowach ujmują ponadczasowe prawdy. Tak jest, gdy Augusto tłumaczy Jole , że prawdziwe granice, to nie te między państwami, ale te leżące między ludźmi, między biedakami a bogaczami.

Powieść podzielona jest na 3 części. Czyta się je bardzo szybko i z wielkim zainteresowaniem. To historia pełna emocji, poświęcenia, determinacji i walki o przetrwanie. To w końcu historia o wielkiej miłości i sile rodziny. Porywająca i wzruszająca. Bardzo polecam!

Ogromnie dziękuję wydawnictwu Smak Słowa za możliwość przeczytania tej niezwykłej książki!!!